شاید به جرات بتوان او را نامدارترین نمایشنامهنویس دوران مدرن اسپانیایی زبان نامید.او دو ماه پیش از اعدام در جنگ داخلی اسپانیا توسط فاشیستهایِ هواخواه فرانکو ، نمایشنامه معروف اش به نام " خانۀ برناردا آلبا " را منتشر کرد. نمایشنامهای تراژدیک که بازگو کننده ستمی است که در جوامع سنتی بر زنان روا میرود.
لورکا در شعر و رمان نیز تبحر خاصی داشت به نحوی که تحصیل خود در رشته فلسفه در دانشگاه گرانادا را برای ادامه بیشتر فعالیتهای ادبی نیمه کاره رها کرد و سپس به زودی نخستین نمایشنامه موفق خود به نام "نیرنگ پروانه" را نگاشت ، نمایشنامهای که فضای آن به شدت نمادین است و کاراکترهای آن را تنها چند سوسک ، یک پروانه و یک عقرب تشکیل میدهند . پس از آن لورکا دفتر شعر معروف خود را به رشته تحریر درآورد ، سپس در سال ۱۹۲۹ برای تحصیل در زبان انگلیسی به دانشگاه کلمبیا نیویورک رفت و پس از دو سال به اسپانیا بازگشت. پس از بازگشت به اسپانیا تنها به اجرای نمایشهای کلاسیک اسپانیولی از نویسندگانی همچون : فیلیکس لوپه دوگا، سروانتس و کالدرون مشغول شد. پس از این زمان در بحبوحۀ جنگ داخلی اسپانیا به نشر سه نمایش نامه معروف خود که گهگاه به نام "سه گانه تراژیک روستایی" نیز خوانده میشود پرداخت. "عروسی خون" ، " یِرما" و " خانه برناردا آلبا" این سه گانه معروف هستند.
درون مایۀ همگی این سه گانه ، بازگو کننده منزوی شدن شخصیتها در اوج نا امیدی است، کاراکترهای اصلی این سه گانه را هم عمدتاً زنانی تشکیل میدهند که حتی از کمترین حقوق مدنی خود محروم هستند و چرخه زندگی آنها را به سوی سرنوشتِ تسلسل وارشان رهنمون میسازد، سرنوشتی که با سنت کهنه و طبیعت آن منطقه عجین شدهاست.
لورکا تفکرات آزادی خواهانه ای داشت و دوشادوش دیگر کمونیستها به مبارزه علیه نظامیانِ رژیمِ ژنرال فرانکو میپرداخت و همچنین در اوج شهرت نویسندهای همجنسگرا هم بود. وی سرانجام در روز ۱۹ اوت ۱۹۳۶ به دلیل همجنسگرا بودن و فعالیتهای سیاسیاش توسط هواخواهان ژنرال فرانکو در روستای آلفاکار تیرباران شد و در گوری نامشخص دفن شد و سپس توسط نظام فاشیست ژنرال فرانکو تمامی آثار او سوزانده شد و تا سالها نوشتههای او را ممنوعه اعلام کردند.
البته جا دارد در این میان نیز یادی کنیم از زنده یاد احمد شاملو که با ترجمه اشعار لورکا مهمترین گام را برای معرفی و آشنایی هر چه بیشترایرانیان با افکار و دیدگاهاش را برداشت.
