در این پست سعی کردم قسمتی از نوشتهجات و جملات قصار
صادق هدایت را گردآوری کنم ، جملاتی که به راستی آینۀ تمام نمای انسان تنهای امروز
است . همچنین در پی نوشت این پست نسخۀ دست نویس کتاب بوف کور به دست خط صادق هدایت پیوست گردیده است.
۱- ما همهمان
تنهاییم ، نباید گول خورد ، زندگی یک زندان است – ولی بعضیها به دیوار زندان صورت
میکِشند و با آن خودشان را سرگرم میکنند، بعضیها میخواهند فرار کنند ، دستشان
را بیهوده زخم میکنند و بعضیها هم ماتم میگیرند ولی اصل کار این است که باید
خودمان را گول بزنیم ، ولی وقتهای میآید که آدم از گول زدن خودش هم خسته میشود...
به نظرم امروز زبان در اختیارم نیست – چون سالهاست که به جز با خودم با کسی دیگر
حرف نزده ام.
« گُجَسته دژ »
۲ - آیا ممکن
است دو نفر وَلو دو دقیقه هم که باشد، صاف و پوست کنده همۀ احساسات و افکار خودشان
را به هم بگویند ؟
-
گمان میکنم از پشت صورتک بهتر بشود راست گفت!
« صورتکها »
۳ - اجتماع
یک لانۀ افعیست ، هر کجا دست بگذاری ، میگذرند.
« حاجی آقا »
۴ – کسانی هستند که از بیست سالگی شروع به جانکندن
میکنند در صورتی که بسیاری از مردم در هنگام مرگشان خیلی آرام و آهسته مثل پیهسوزی
که روغنش تمام بشود خاموش میشوند.
« بوف کور »
۵ – حاجی معتقد بود که زندگی یعنی : تقلب ، دروغ ،
تزویر ، پشت هم اندازی و کلاهبرداری – زیرا جامعۀ او روی این اصول درست شده بودو
هرکس بهتر میتوانست کلاه بگذارد و سَمبَلکاری بکند بهتر گلیم خود را از آب بیرون
میکشد. وجود خودش را مثل وجود دیگران گناهکار تصور میکرد و برای تبرئه خود از
هیچ دسیسه و سالوس و حقه بازی روبرگردان نبود. میاندیشید که زبان یک تکه گوشت است
که میشود به هر سو گردانید و از این رو کار چاقکنی، پشت هم اندازی ، جاسوسی، چاپلوسی و عوام فریبی جز غریزۀ او شده
بود. زمانه این را میپسندید و او هم از مردمان برجستۀ زمان خود بود و نمیخواست و
در این بازار کلاهبرداریِ دنیا کلاه سرش رفته باشد.
«حاجی آقا »
۶ – بس است ما را هوای بوستان ،
شبدر به گلستان
گوسبندستان ،
نامردستان ،
گندستان ،
الدنگستان !
« ولنگاری »
۷ – روی هم رفته در سرزمین قیآلود وحشتناکی افتادهایم
که با هیچ میزان و مقیاسی پدرسوختگی و مادر قحبگیش را نمیشود سنجید. غیر از تسلیم
و توکل و تفویض کار دیگری از ما ساخته نیست.
« از میان نامهها به نورائی »
پ . ن : نسخه دستنویس بوف کور
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر